این بدعت برای حال و آینده شهرستان ما مضر بوده و در صورت تداوم این مشی روند پیشرفت ماسال کند و عنصر وحدت بین مردم و مسئولین تضعیف می شود.

«لذا باید از انتقاد مردم استقبال کنند.اما نقد مسئولین نسبت به یکدیگردر شهرستان ما یک پدیده نو ظهوراست که در گذشته سابقه نداشته است.این بدعت برای حال و آینده شهرستان ما مضر بوده و در صورت تداوم این مشی روند پیشرفت ماسال کند و عنصر وحدت بین مردم و مسئولین تضعیف می شود و به قول سعدی:”چون دوست دشمن است شکایت کجا بریم»(برگرفته از متن نوشته شده به وسیله ی جناب سلیمان عزیزی محترم)
جناب عزیزی محترم سلام بر شما
نوشته ی دلسوزانه ی شما دارای اِشکال است؛ اِشکالات اساسی دارد. اگر سال ها پیش مسئولین نیز از یکدیگر انتقاد می کردند، حالا این مشکلات عظیم که بسیار گاه بر اثر اشتباه مسئولین محترم رخ داده را کشور عزیز ما نداشت. متأسفانه نقد نیست؛ اغلب افراد گرو ه ها به سود خود و گروه خود به دیگران می تازند و بسیارگاه هوچی گرانه جَوّ ایجاد می کنند؛ و این در حالی است که اگر همان اشتباه را فردی از گروه خودشان انجام دهد، مسکوت گذاشته می شود. از هوایی حرف زدن بیزارم؛ خواستید نمونه می آورم. این است مشکل اساسی و نه نقد صادقانه و سازنده و دلسوزانه ی مسئولین از هم. ای کاش سال ها پیش مسئولین، پیوسته و با زبانی پر از مهر و ادب از هم انتقاد می کردند تا این وضع آشفته ی کنونی پدید نمی آمد. غارتگران میلیاردی سود می برند، ولی کارگر حقوق اندک خود را بعد از گذشتن ما ها نمی گیرد. اگر واقعن صادق و دلسوزیم، ما حق نداریم در چنین شرایطی انشا بنویسیم. سخن نه فقط نغز، بلکه هم باید دارای مغزی باشد تا تأثیر گذار شود آنطور که باید. وگرنه در حد انشایی خوانده شده و فراموش می گردد.
با دو پست در وبگاهِ «جنگل مظلوم» بروزم، بیایید و نمونه هایی که آورده ام و اندکی است از بسیاران را ببینید. هر سوالی هم برایتان و هر فرد میهن دوست دیگری پیش آید نه با به نعل و میخ زدن، بلکه بسیار روشن جواب می گویم.
کوتاه: نوشته ی شما انسان محترم و دلسوز نیک اما ناقص است. در هنگام سخن باید همه ی جوانب امور را دید تا حق هیچ کسی، حتی مخالف بسیار سر سخت ما زیر پا نیفتد.
اغلب نظرات در نظرگاه سایت ها منتشر نمی شود تا مسیر حرکت گروهی ضربه نبیند؛ پس من این منگفت خود را در نظرگاهِ «جنگلِ مظلوم» منتشر می نمایم تا آنجا خوانده شود.
رشوه، سهمبَری، ویژه خواری، غارت، ریا و باند بازی دارد مردم این کشور را به زانو می نشاند؛ نصیحت نامه نوشتن خیلی خوب است، ولی «هر حرف جایی و هر نکته مکانی دارد». حتمن توجه دارید که اشاره ام به موضوعات اخیر پیش آمده در ماسال نیست؛ سخن من کلی ست و به این تاریخ چهل ساله بر می گردد که بخاطر انباشته شدن مشکلات و پیوسته ماست مالی شده از سوی مسئولین محترم، حالا کشور با کوهی از معضلات گوناگون روبرو است. انتقاد صادقانه ی جامعه از مسئولین و انتقاد زلال مسئولین از یکدیگر باعث می گردد تا هیچ زشتی آن پشت نماند تا در روز بحران شدید دیده شود. «علاج واقعه قبل از وقوع باید کرد» و راه رسیدن به آن نیز این است که اِشکالات صادقانه و بسیار روشن بیان شود؛ وگرنه می مانَد و همین می شود که حالا می بینیم.
جناب عزیزی محترم و دلسوز میهن، آیا شما می دانید چرا حالا مشکلات را مطرح می کنند؟
زیرا حالا دیگر جام نان قرض دادن ها و سکوت های عمدی و ماست مالی گری بکلی لبریز شده. اگر دیروز آشکارا و صادقانه همه چیز را به مردم می گفتند، این نمی شد که حالا سیلاب اش به راه افتاده و در دل شما ترس ایجاد نموده. دیر است، خیلی دیر است؛ ولی هنوز می توان با شفاف گویی کاری کرد کارستان. ولی متأسفانه مسئولین که به نوع برخورد دیگری عادت دارند، توان این برخورد شکوهمندانه را ندارند که لازمه ی این لحظه تاریخی ست. ما که نمی خواهیم انشا بنویسیم؛ پس بیایید وقتی می نویسیم، همه ی جوانب را با چشم خرد و دلیری تمام بنگریم تا هم ضعف های خود را نیز ببینیم. نخیر، این بدعت که شما را ترسانده، بسیار لازم است؛ نبود آن تا به امروز مشکلات فراوانی ایجاد کرده. البته و هَزار البته که نقد را با پرونده سازی و دروغ بازی و بی وجدانی کردن نباید به اشتباه گرفت. منظور من نقد است؛ نقد صادقانه ی روان و مشکل زدا.

  • نویسنده : لیثی حبیبی - م. تلنگر