مردم شریف تالش، رضوانشهر و ماسال برای یکبار هم که شده به انتخابات درست نگاه کنیم، به گذشته، به وعده هایی که محقق شده و نشده!؟ آیا آنچه که می خواستیم بدست آورده ایم!؟

دوباره به سال انتخابات رسیدیم، قصه ی تکراری حضور در مراسمها، دیدارهای رو در رو، جلسات پیدا و پنهان و (این سالها) تمجید کانالهای تلگرامی از حرکات چیپ و مصنوعی نامزدهای احتمالی؛ القاب تا دلتان بخواهد زیاد بوده: سردار سازندگی تالش، پدراقتصاد، امیر کبیر، پاکدست و … و تازگی ها فاتح دلها نیز به این لیست بلند بالا اضافه شده است!
طرف دیگر ماجرا اما، تخریبهای بی حد و حصری است که نثار همین افراد می شود!
اما راز این معما چیست؟ چرا این همه تفاوت دید وجود دارد!؟ حاصل این همه هیاهوی بی مورد چیست؟
این رفتارهای صفر و صدی ما در دوره های مختلف انتخابات چه دست آوردی برای منطقه و مردمانش داشته است!؟

بیایید از این منظر نگاه کنیم؛ ببینیم انتخابهای گذشته ما بر زندگی مردم منطقه تاثیرگذار تر بوده اند یا زندگی شخصی نامزدهای پیروز انتخابات؟

نیازی به بازگویی وضعیت معیشتی مردم تالش، رضوانشهرو ماسال نیست؛ خود محمود شکری چندی پیش گفت: برخی از مردمان تالش کارتهای یارانه خود را به واسطه دریافت نان گرو می گذارند تا سر هر ماه آن را تسویه کنند.
امروز این شرایط  به مراتب سخت تر نیز شده است؛ اما آیا این شرایط برای افرادی که پیشتر به عنوان نماینده تالش در مجلس حضور پیدا کرده اند نیز وجود دارد؟
آنها و خانواده شان چه میزان دغدغه معیشتی که مردم با آنها دست و پنجه نرم می کنند دارند!؟
فرزندان آنها مثل جوانان شما درد بیکاری، فقر و رنج را کشیده اند و یا اکنون می کشند!؟
آیا تا کنون از خود این سوال را پرسیده اید چه دلیلی دارد این نمایندگان سابق در تالش سکونت ندارند!؟
آیا فرزندان شما توانایی این را داشته اند در بهترین نقطه تهران رستوران دایر کنند!؟
چند درصد مردم تالش توانایی خرید ساختمانهایی در پاسداران تهران را پیدا کرده اند!؟

نگاهی به زندگی نمایندگان ادوار نشان میدهد نه تنها هیچ کدام از آنها به مانند مردم درد معیشت ندارند بلکه برخی از آنها زندگی بسیار لاکچری نیز دارند!

خب، چه اتفاقی افتاده؟ چه تفاوتی می تواند بین زندگی یک نماینده با کسی که به او رای داده باشد!؟ چه چیزی سبب شده یک خانواده ۵ بیکار درون خود ببیند و فرزند یک نماینده به عالی ترین درجات مدیرتی برسد!؟
تفاوت آن در هوش بوده؟ در توانمندی او؟ جایی که در آن زندگی کرده؟ و یا موضوع دیگری… !
آیا با خود فکرد کرده اید چرا هیچ کدام از آنها پس از دوران نمایندگی به شهرستانهای خود باز نگشتند؟
شهرستانهایی که برای گلستان کردن آنها پیشتر وعده داده بودند؟ چه شد که حاضر نشدند در گلستانی که خود وعده داده بودند آن را بسازند، حاضر نباشند!؟ فرزندانشان آنجا نباشند!؟

خب، هیچ وقت، هیچ کدام از آنها در خصوص این مسائل صحبتی نکرده؛ اما می توانیم حدس بزنیم که چرا حاضر نیستند اینجا زندگی کنند، آنها به دنبال آینده ای بهتر و موفقتر برای فرزندان خود هستند، زیرا فرصت موفقیت را در تالش نمی بینند! و این واقعیتی هست که باید آن را بپذیریم!

اکثر این افراد پس از پایان دوران نمایندگی خود در مشاغل اقتصادی مشغول به کار شده اند، مدیریت بنگاه های اقتصادی را به دست گرفته اند؛ پستها و موقعیتهایی که شاید بدون آرای ما مردم برایشان غیر قابل تصور بوده است!

در حقیقت و با یک محاسبه سرانگشتی می توانیم دریابیم: زندگی یک نماینده مجلس نباید تفاوت سطح چندانی با سایر مردم داشته باشد اما به واسطه جایگاهی که مردم به آنها می دهند فرصتهای اقتصادی برایشان به وجود می آید که دیگر مردم از آنها بی بهره اند.

با کمی دقت می توان پی برد: میزان رشد سطح زندگی برخی از این نمایندگان اصلا با میزان سطح معیشتی مردم منطقه همخوانی ندارد؛ این نشان می دهد انتخابهای گذشته ما کمترین تاثیر مثبت بر شرایط زندگی ما داشته و بیشتر بر زندگی این افراد تاثیر گذار بوده است.

مردم شریف تالش، رضوانشهر و ماسال برای یکبار هم که شده به انتخابات درست نگاه کنیم، به گذشته، به وعده هایی که محقق شده و نشده!؟
همه اشتباه کردند و ما رسانه ها بیشتر از همه، ورود زودهنگام به تبلیغات انتخاباتی موجب می شود مطالبه گری به حداقل خود برسد؛ آیا قرار است باز هم به کسانی رای دهیم که پس از پایان دوران نمایندگی خود به این منطقه بازنگردند!؟
آیا هنوز هم به دنبال کسانی هستیم که قرار است بجای افزایش سطح رفاه عمومی سطح زندگی شخصی آنها ارتقا یابد؟

به نظر می رسد تا زمانی که سطح مطالبه گری ما افزایش نیابد فرقی نمی کند چه کسی باشد، طی این سالها تفاوت چندانی بین رفتار نمایندگان تالش شاهد نبودیم.
آنها هیچ گاه از راز موفقیت شخصی خود و در مقابل دلایل عقب ماندگی های منطقه برای ما نگفته اند.

هدف از این نوشته به هیچ وجه، تخریب نمایندگان ادوار مجلس نیست، بلکه تلنگری است برای بیداری سطح مطالبه گری خودمان؛ هر کدام از این بزگواران سرمایه های تالش هستند، سرمایه هایی که روزی به دست شما مردم ساخته شده اند.
خوب یا بد عملکردشان به رفتار ما ارتباط مستقیم داشته و نباید از زیر بار مسئولیت آنها شانه خالی کنیم و هر کدام از ما، سهمی در آن داشته ایم.
هر اتفاقی که در پیرامون ما می گذرد حاصل رفتار و عملکرد مجموعه ماست، باید بنشینیم و از خود سوال کنیم چرا؟ چرا فارغ از اینکه چه کسی انتخاب شود، تاریخ تکراری برای تالش، رضوانشهر و ماسال رقم خورده است!؟

  • نویسنده : میلاد علیزاده